تبلیغات
شهدای گمنام روستای دولت آباد - جهالت و نادانی در مورد قرآن تا کجا!
شهدای گمنام روستای دولت آباد


عده ای از روی نادانی و جهالت فکر می کنند که قرآن کریم هیچ چیزی را صراحتا حرام نکرده است، در حالی که قران کریم در آیات متعددی خوردن برخی چیزها و بعضی از اعمال را صراحتا تحریم کرده است.

حرمت اعمال در قرآن

خداوند متعال دین را برای رسیدن به سعادت و خوشبختی بشریت قرار داد و نیز قرآن کریم را فرو فرستاد تا  به این وسیله، دستورات خویش و بایدها و نبایدهای لازم و ضروری برای هدایت بشر را به او برساند.  
با کمی مطالعه در دین اسلام به خصوص قرآن کریم در می یابیم که خداوند متعال هر آن چه را که انسان در راه رسیدن به کمال به آن نیاز دارد، سفارش و واجب کرده و هر آن چه را که مانع از رسیدن او به کمال و سعادت حقیقی می باشد و برای او ضرر دارد، تحریم کرده است.

با این وجود عده ای از سر نادانی و جهالت به خیال خود در این امر خدشه کرده و عنوان می کنند که خداوند چیزی را بر بندگان حرام نکرده است و مضحکانه تر از آن می گویند قرآن کریم تنها به نوشیدن شراب اشاره کرده است و فرموده: آن برای شما ضرر دارد و از آنجایی که مردم آن زمان بی سواد بودن، آن را تحریم نکرده است.

این در حالی است که قرآن کریم می فرماید: «وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَیْكُمْ [انعام / 119] به تحقیق كه خداوند آنچه را که بر شما حرام كرده است، به تفصیل و کامل برایتان شرح داده است.»

در این نوشتار به چند نمونه از چیزهایی که قرآن کریم به حرمت آنها تصریح کرده است اشاره می کنیم و حرمت نوشیدن شراب در قرآن کریم را بیان می کنیم.

خداوند متعال در سوره مائده به تفصیل چیزهایی که خوردن آنها بر انسان حرام است پراخته و می فرماید: «حُرِّمَتْ عَلَیْكُمُ الْمَیْتَةُ و الدم و لحم الخنزیر وَ ما أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِه وَ الْمُنْخَنِقَةُ و الْمَوْقُوذَة و الْمُتَرَدِّیَةُ و الْنطیحة و مَا أَكلَ‏َ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّیْتُمْ و ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بالْأَزْلام أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بالْأَزْلام[مائده/3] مرده، خون، خوک، هر حیوانى كه به هنگام كشتنش نام دیگرى جز «اللّه» را بر او بگویند، حیوانات خفه‌شده، کتک خورده، حیوان پرتاب‌شده، حیوان شاخ‌زده‌شده، آنچه درّنده (از آن) خورده، هر چه بر آستان بتان ذبح شود و آنچه به وسیله تیرهاى قمار قسمت شود بر شما حرام شده است.»

 همچنین قرآن کریم به حرمت ربا تصریح می‌کند و در مورد عواقب دردناک خوردن آن می فرماید: الَّذینَ یَأْكُلُونَ الرِّبا لا یَقُومُونَ إِلاَّ كَما یَقُومُ الَّذی یَتَخَبَّطُهُ الشَّیْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَیْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا[بقره/275] كسانى كه ربا مى‏ خورند رفتار و كردارشان مانند شخص جن زده و فریب خورده شیطان است و چون‏ ربا خوران خوب و بد را تمیز نمى ‏دهند، مى‏ گویند خرید و فروش هم مثل رباست، با این‌كه خدا خرید و فروش را حلال و ربا را حرام كرده است.»

قرآن کریم فحشای ظاهری و باطنی و ظلم و ستم را حرام کرده است و می فرماید: «قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقّ ‏[اعراف/33] بگو پروردگار من تنها فواحش چه ظاهرى و چه باطنى آن و نیز اثم و ستم بدون حق را تحریم كرده است.» خداوند زنا را از جمله فواحش بر می‌شمرد و می‌فرماید: «وَ لَا تَقْرَبُواْ الزِّنىَ  إِنَّهُ كاَنَ فَاحِشَةً وَ سَاءَ سَبِیلا [اسری/32] و به زنا نزدیك نشوید، كه كاری بسیار زشت، و بد مسیرى است.‏» همچنین می‌فرماید: «الزَّانِیَةُ وَ الزَّانىِ فَاجْلِدُواْ كلُ‏َّ وَاحِدٍ مِّنهْمَا مِاْئَةَ جَلْدَةٍ و... [نور/2] هر یك از زن و مرد زناكار را صد تازیانه بزنید و ...» آیا می شود این چنین خداوند دستور به ترک زنا بدهد و برای آن مجازات و حد قرار دهد اما حرام نباشد؟!

حرمت شراب نیز به دلیل محیط فرهنگی و  عادات و رسوم عرب جاهلی در چندین مرحله و به تدریج اعلام شد، ابتدا خداوند در مورد شراب فرمودند: «یسئَلُونَک عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیسِرِ قُلْ فِیهِمَا إِثْمٌ کبِیرٌ وَ مَنَفِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُمَا أَکبرُ مِن نَّفْعِهِمَا ‏[بقره/219]در باره شراب و قمار، از تو می‏ پرسند، بگو: «در آن دو، گناهی بزرگ، و سودهایی برای مردم است، ولی گناهشان از سودشان بزرگ تر است.»
پس از آن خداوند در سوره مائده، نوشیدن شراب و قمار بازی را اعمالی پلید و از ابزار شیطان معرفی می کند: «یأَیهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا إِنَّمَا الخْمْرُ وَ الْمَیسرُ وَ الأَنصاب وَ الأَزْلَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشیطنِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ‏[مائده/90]ای کسانی که ایمان آورده ‏اید، شراب و قمار و بت ها و تیرهای قرعه پلیدند [و] از عمل شیطانند. پس، از آنها دوری گزینید، باشد که رستگار شوید.» اگر به کلام معصومین(علیهم السلام) که مفسران حقیقی قرآن کریم هستند مراجعه کنیم خواهیم دید که به صراحت حرمت شراب بیان شده است؛ به طور مثال امام باقر(علیه‌السلام) فرمود: «رسول اللَّه (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرموده است: «هر خمری مسکر است و هر مسکری حرام است.»[1]
همچنین امام کاظم(علیه‌السلام) فرمودند: «خداى تعالى شراب را حرام نكرده از جهت این‌كه با اسم آن دشمن است، بلكه آن را تحریم فرموده به خاطر آثار سوء و عاقبت وخیم آن، بنابراین هر چیزى كه در اثر و عاقبت سوء، با آن شریك باشد آن هم خمر و حرام است.»[2]

در نتیجه: بسیاری از اعمال حرام در قرآن کریم ذکر شده است و اگر برخی بگویند که در قرآن کریم چیزی حرام نشده است، دلیل عدم آگاهی آنان  از قرآن کریم است. همچنین آیاتی در قرآن کریم وجود دارد که شراب را پلیدی و عمل شیطان خوانده است که دال بر حرمت خوردن آن است.

________________________________________________
پی‌نوشت
[1]. اصول كافى شیخ کلینی، ترجمه کمره ای، ناشر: اسوه، قم، 1375، ص 112 ح 221. كافى ج 6 ص 412 .
[2]. همان، ج6، ص415.





نوشته شده در تاریخ یکشنبه 3 بهمن 1395 توسط منتظر


آخرین مطالب


درباره وبلاگ
منوی اصلی
جستجو
موضوعات
آرشیو مطالب
نویسندگان
نظر سنجی
پیوند ها
پیوندهای روزانه
آمار سایت
جعبه حدیث
دیگر امکانات
پایگاه مقاومت بسیج نصر