تبلیغات
شهدای گمنام روستای دولت آباد - شوخی با نامحرم در مجالس مذهبی شمارنده

شهدای گمنام روستای دولت آباد
 
 


- اگر شوخی با نامحرم جائز نیست، چرا سخنرانان و مبلغینی داریم که بسیار مزاح کرده و ملاحظه ندارند که جنس مخالف در مجلس حضور دارد؟ شوخی کردن با نامحرم، مگر با شرائط زمانی و مکانیِ خاص، وضع می‌شود؟

شوخی با نامحرم

در روابط بین نامحرم، نکات دقیقی بیان شده که هر کدام اگر در جای خود رعایت نشود، آسیب های جدی را در پی خواهد داشت. سالم نگه داشتن فضایی که در آن نامحرم هست بسیار کار مشکلی است. اما از آنجایی که در مواردی، مجبور به ارتباط گیری با نامحرم هستیم، این کار لازم بوده و حتما باید رعایت شود. یکی از موارد سفارش شده، صحبت با نامحرم و مخصوصا پرهیز از شوخی با آنها است، تا جایی که در متون دینی ما عواقب و تنبیه های شدیدی برای شوخی با نامحرم در نظر گرفته شده است. به عنوان مثال: پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «مَنْ فاكَهَ بِامْرَأَهٍ لا یَمْلِكُها حُبِسَ بِكُلِّ كَلِمَهٍ كَلَّمَها فِی الدُّنیا اَلْفَ عامٍ فِی النّارِ [1]  هر كسی با زن نامحرمی شوخی كند، برای هر كلمه‌ای كه با او در دنیا سخن گفته، هزار سال در جهنم زندانی می‌شود.» حال باید دید حضرت چه شوخی را در کجا اینگونه توبیخ فرموده است؟ به عنوان مثال اگر استادی در کلاس با شاگردش که جنس مخالف است، شوخی کرد، یا یک مبلغ و مشاورِ آقا در جلسه بانوان، برای تنوع جملاتی را بیان کرد که دیگران خندیدند نیز شامل این حدیث می‌شود؟برای رسیدن به جواب سوالات، توجه به چند نکته ضروری است:
شوخی و خلوت دونفره با نامحرم
اگر در دین مبین اسلام از عملی نهی شده و حرام بودن آن برای همه تبیین می‌شود، به خاطر مفسده های عدیده ای است که در اثر انجام آن، دامنگیر انسان و اجتماع می‌شود. به عنوان مثال بیشترین تاکید در بحث محرم و نامحرم، نهی از خلوت کردن است. حال این خلوت کردن اگر با مزاح و شوخی نیز توام شود بر شدت نهی از آن افزوده شده، و این نهی به خاطر عواقبی است که این اتفاق ممکن است در پی داشته باشد. به فتوای همه مراجع، شوخی اگر با قصد لذت (جنسى ) باشد و یا بترسد به گناه بیافتد، جایز نیست. [2]
البته شوخی های دیگری نیز وجود دارد که با مورد قبلی متفاوت بوده و به طور قطعی در مورد حرام بودنش سخنی گفته نشده است، مثلا: در یک اجتماع چندین نفره، با در نظر گرفتن شئونات اخلاقی و محوریت مباحث علمی و تبلیغی، سخنانی از باب شوخی گفته شود و مخاطب نیز شخص خاصی نباشد، و شخص هیچ قصد سوئی را در شوخی کردن خود مدنظر ندارد. مزاح هایی که  در سیمنارها و همایش ها، در صدا و سیما و محافل دانشگاهی، نیز از این قبیل است. در روایت داریم که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) با زنی در مورد شوهرش سخن گفت، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: «همانی كه در چشمش سفیدی است گفت نه در چشمش سفیدی نیست، پس از آن برای شوهرش گفته پیامبر را نقل كرد شوهرش گفت مگر نمی بینی سفیدی چشم من بیشتر از سیاهی آن است.»[3]
شوخی با هدف خاص
هستند کسانی که در قلب هایشان مرض وجود داشته، (فی قلوبهم مرض) با به وجود آمدن زمینه ای کم، در ارتباط با نامحرم، ذهنشان به مسائل جنسی کشیده، و تمام سعی خود را در آماده کردن شرائط برای فراهم آوردن ارتباط گیری جنسی به کار می‌گیرند. لذا بانوان باید به این نکته توجه زیادی داشته باشند. خداوند نیز هشدار جدی در این زمینه را داده است: «...فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا [احزاب/32]... پس به ناز سخن مگویید تا آنكه در دلش بیمارى است، طمع ورزد و گفتارى شایسته گویید.»
نکته ای که اینجا قابل طرح است، همان مطلب اصلی است که  یک گوینده ای که مسائل دینی را بیان می‌کند، در خلال سخنانش شوخی و مزاح را نیز چاشنی کار می‌کند، با چه هدف و انگیزه ای اقدام به این کار می‌کند. غالبا در مجالس اینچنینی، مخاطبین فقط یکبار تکرار شده و دیگر هیچکدام، نه مخاطب، نه گوینده با یکدیگر برخوردی نخواهند داشت تا بخواهند هدفی را جز موضوع جلسه، پیگیر شوند. هدف لذت بردن و فضا را به سمت سوی گناه کشیدن نیست.
اصل قرار دادن شوخی
در یک گفتگویی که ممکن است طولانی شود و همراه با شوخی باشد، دو حالت ممکن است وجود داشته باشد، اول: هیچ صحبت قابل استفاده ای، رد و بدل نشده و صرفا برای تفریح و وقت گذرانی و احیانا لذت بردن از یکدیگر، اقدام به صحبت کرده اند. دوم: یک بحث مهم کاری، اجتماعی، علمی... مطرح است و در خلال آن شوخیِ محدود و رعایت شده نیز به وجود می‌آید. مطمئنا در صورت دوم احتمال مفسده بسیار کمتر از قسمت اول بوده، البته  نه اینکه مورد تایید باشد ولی در صورت تکرار نشدن و مراقبت بر بقیه صحبت ها«...وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا [احزاب/33]... گفتاری شایسته داشته باشید.» و رفتارها از آسیب ها بدور خواهند ماند.
نتیجه :
حدیث پیامبر گرامی (صلی الله علیه و آله) در مورد نکوهش و نهی از شوخی با نامحرم، به خاطر عواقب شوم و هلاک کننده آن بوده، که یکی از پی‌آمد های آن شروع و تقویت بی حیایی در فرد و جامعه است. اما اینکه شخصی بدون هیچ هدف خاصی، بدور از شائبه های محرم و نامحرمی و نه در خلوت، به خاطر ترویج و تبلیغ مبانی دینی، اخلاقی، اجتماعی شوخی و مزاح کند، را به آسانی نمی‌شود شامل این حدیث دانست، هر چند همین شخص نیز باید مواظب باشد، تا مرزها و حدودِ در گفتار را رعایت کند.

_______________________________________

پی نوشت:

[1]. ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، ابن بابویه_محمدبن علی، ترجمه: محمد علی انصاری محلاتی، قم انتشارات نسیم کوثر 1382، ص 282.
[2]. جامع المسائل، محمد تقی بهجت، قم، دفتر حضرت آیت الله بهجت سال 1384، ج 1 ص 13720.
[3]. بحارالانوار، محمد تقی مجلسی، دار احیا التراث العربی، بیروت، ج 26، ص 294





طبقه بندی: فرهنگی،  اجتماعی،  مذهبی،  سیاسی، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 3 بهمن 1395 توسط منتظر

سایت میراث یكی از بهترین ها برای دانلود

پایگاه اینترنتی مقتدر مظلوم

معببر سایبری فندرسک

پایگاه فرهنگی مذهبی< علویون >



هواداران حامد زمانی

هیئت انصارحزب الله یزد

دهستان سبزدشت بافق

سایت رسمی سربازان اسلام; www.sarbazaneislam.com
پایگاه مجازی سردار ایزانلو
زهرا ریحانه النبی

دایرکتوری افسران ارزشی
وبلاگ معرفی روستای وانشان و عکس و فیلم از این روستا و ... vaneshanian.blogfa.com

دهنودشت سبزدشت